تبليغاتX
وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ

همه هست من


 به نام حضرت دوست

 

اِنَّ الْحُسَيْنَ حَرَارَة َ فِي قُلوُبِ الْمُؤمِنِينَ وَ لا تَبَرَدَ اَبَدَا



سلام بر محرم

سلام بر حسين (ع)

سلام بر فرزندان حسين (ع)

سلام بر اصحاب حسين (ع)

و سلام بر مهدي (عج) منتقم خون حسين (ع)

اي مهدي موعوي و اي منتقم خون حسين (ع)!

نياي غربت زده‌ات حسين، آنهنگام كه بي‌پروا كعبه را مي‌گذارد و روي در راه كوفه مي‌دارد،

آيا از سُست پيماني كوفيان آگاه نيست؟!.

آيا نمي‌داند پيشارويش تيغهاي آخته در انتظار ميهماني مرگند؟!.

آيا ؟؟!!! ...

چرا با خبر است، او خفيات را مي‌داند.

اما امام، مأمور عمل به حجت ظاهر است، و خداوند از اهل حق، پيمان گرفته است

كه اگر حضور حاضر، حجّت را به اتمام رساند، ديگر مجال درنگ باقي نماند!

از اينها كه بگذريم،

امام مظهر اراده خداست و مگر نه آنکه

 

« ان الله شاء ان يراك قتيلا؟! »

 

رضي خداوند را امام با سلوك خويش معنا مي‌كند و اين را خود پروردگار بيان كرده‌ است:


‌« و ما تشاؤن الّا ان يشاء الله »


 

در پناه حضرت دوست

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم بهمن 1385ساعت 14:23  توسط بي‌نواي غرق در عجز و نياز  سيد محسن  |